Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2013

Απεβίωσε ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες

Το θάνατο του Ούγκο Τσάβες ανακοίνωσε πριν από λίγη ώρα ο αντιπρόεδρος της Βενεζουέλας Νίκολας Μαντούρο.



Απεβίωσε ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες
Σε ηλικία 59 ετών και έπειτα από διετή μάχη με τον καρκίνο απεβίωσε ο πρόεδρος της Βενεζουέλας Ούγκο Τσάβες.
«Διοικητά, όπου κι αν βρίσκεστε, σας ευχαριστώ, 1.000 φορές σας ευχαριστώ, εκ μέρους αυτού του λαού που εσείς προστατέψατε, που αγαπήσατε και που ποτέ δεν προδώσατε», αυτή ήταν η φράση της αναγγελίας του θανάτου του προέδρου της Βενεζουέλας, που έκανε τον Μαδούρο «να λυγίσει» και «να σπάσει» η φωνή του.
«Ζήτω ο Τσάβες» φώναξε με δάκρυα στα μάτια ο Μαντούρο.
28 Ιουλίου 1954 - 5 Μαρτίου 2013
Ο Τσάβες, ο οποίος κυβέρνησε για 14 χρόνια ήταν εξαιρετικά δημοφιλής στη χώρα του, καθώς προώθησε κοινωνικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις που βελτίωσαν την ποιότητα ζωής του λαού.
Εκπαιδεύτηκε σε ένα από τα πλέον σκληροτράχηλα σώματα του στρατού, τους αλεξιπτωτιστές.
Με την πολιτική ασχολήθηκε για πρώτη φορά το 1983, όταν ίδρυσε το Μπολιβαριανό Επαναστατικό Κίνημα 200 (Movimiento Bolivariano Revolucionario 200, MBR-200).
Περίπου 10 χρόνια μετά, στις 4 Φεβρουαρίου 1992, ο Τσάβες με άλλα κορυφαία στελέχη του MBR-200 έκαναν απόπειρα πραξικοπήματος κατά του προέδρου Κάρλος Άντρες Πέρες. Η ανατροπή του καθεστώτος απέτυχε και η στάση άφησε πίσω 18 νεκρούς και 60 τραυματίες. Οι Μπολιβαριανοί όμως δεν πτοήθηκαν και επιχείρησαν ακόμη μια απόπειρα ανατροπής του Πέρες το Νοέμβριο του ίδιου έτους. Ο Τσάβες ήταν ήδη στη φυλακή λόγω της πρώτης στάσης, είχε όμως καθοδηγητικό ρόλο στο κίνημα. Και η δεύτερη απόπειρα, απέτυχε.
Το 1994, ο τότε πρόεδρος Ραφαέλ Καλντέρα, του χορήγησε αμνηστία. Αμέσως, ο Τσάβες ανασύστησε το MBR, μόνο που για να απαλλαγεί από τις όποιες αμαρτίες του παρελθόντος, το κίνημα μετετράπη σε πολιτικό κόμμα με το όνομα «Κίνημα για την Πέμπτη Δημοκρατία».
Στις 6 Δεκεμβρίου του 1998, ο Τσάβες εκλέγεται πρόεδρος της Βενεζουέλας για πρώτη φορά. Οι εκλογές είχαν τη μεγαλύτερη συμμετοχή των τελευταίων 40 ετών για τη χώρα: 56,2%.
Ο Τσάβες ξεκίνησε αμέσως τις διαδικασίες για την εφαρμογή του προεκλογικού του προγράμματος. Αναθεώρησε το Σύνταγμα της χώρας. Αναδιένειμε τη γη, εφάρμοσε προγράμματα στέγασης, μόρφωσης, περίθαλψης και παιδείας για τους φτωχούς.
Το 1999 πέτυχε και δεύτερη νίκη με το κόμμα του, στις βουλευτικές εκλογές.
Το νέο Σύνταγμα που ολοκληρώθηκε το 1999 μετονόμασε τη Βενεζουέλα σε «Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας» προς τιμήν του Σιμόν Μπολιβάρ. Η θητεία του προέδρου παρατάθηκε στα 6 χρόνια και επετράπη η δεύτερη θητεία των προέδρων.
Οι πολιτειακές αλλαγές εγκρίθηκαν σε δημοψήφισμα, το Δεκέμβριο του 1999.
Τον Ιούλιο του 2000 διεξήχθησαν εκλογές για την Εθνοσυνέλευση και ταυτόχρονα ο Τσάβες κέρδισε την επανεκλογή του στην προεδρία της χώρας.
Ο Τσάβες ενεπλάκη σε ακόμη ένα πραξικόπημα. Μόνο που αυτή τη φορά εκείνος ήταν από την πλευρά της εξουσίας.
Στις 9 Απριλίου του 2002, τα συνδικάτα κήρυξαν απεργία. Στις 11 Απριλίου, στη διάρκεια διαδηλώσεων κατά της απόλυσης του προέδρου μεγάλης εταιρείας πετρελαίου, ξέσπασε βία, με 17 νεκρούς και εκατοντάδες τραυματίες. Γιατροί ανέφεραν ότι πολλά από τα θύματα είχαν πυροβοληθεί από ελεύθερους σκοπευτές. Όμως η έρευνα των επεισοδίων πάγωσε έκτοτε και κανείς δεν έμαθε τι τελικά συνέβη εκείνη τη μέρα.
Στο μεταξύ, παραιτήθηκε ο διοικητής των Ενόπλων Δυνάμεων, Λούκας Ρινκόν Ρομέρο, αφού πρώτα ανακοίνωσε σε εθνικό δίκτυο την παραίτηση του Τσάβες (ωστόσο, ο Τσάβες ανέφερε αργότερα ότι συνελήφθη όμηρος).
Νέος πρόεδρος αυτοανακηρύχθηκε ο Πέδρο Καρμόνα, πρόεδρος του συνδέσμου βιομηχάνων και εμπόρων της Βενεζουέλας υποστηριζόμενος από το στρατό. Ο νέος ηγέτης άλλαξε ξανά το όνομα της χώρας σε Δημοκρατία της Βενεζουέλας. Όμως, οι υποστηρικτές του Τσάβες προκάλεσαν αντιπραξικόπημα. Τη νύχτα του Σαββάτου, στις 13 Απριλίου 2002 ο Τσάβες επέστρεψε στην ηγεσία, τερματίζοντας τη συντομότερη κυβέρνηση στην ιστορία της χώρας.
Στις προεδρικές εκλογές της 3 Δεκεμβρίου του 2006, ο Τσάβες επανεξελέγη από τον πρώτο γύρο για έξι ακόμα χρόνια και ο αντίπαλός του, σοσιαλδημοκράτης Μανουέλ Ροσάλες, κυβερνήτης της πετρελαιοπαραγωγού επαρχίας Σούλια, παραδέχτηκε αμέσως την ήττα του.
Ο Τσάβες συγκέντρωσε περί το 63% των ψήφων. Οι διεθνείς παρατηρητές επιβεβαίωσαν ότι δεν υπήρξε ζήτημα νοθείας.
Στις 10 Ιανουαρίου 2007 ο Τσάβες ορκίστηκε για μια ακόμα θητεία. Την ίδια χρονιά, παρά τις αντιδράσεις, προώθησε την παράταση της θητείας του ως το 2012.
Το 2011 και μετά από αρκετές διαψεύσεις και υπεκφυγές ανακοινώθηκε επίσημα ότι ο Ούγκο Τσάβες πάσχει από καρκίνο. Ο ίδιος αρχικά είχε πει πως επρόκειτο απλά για μια ορθοπεδική φλεγμονή στο γόνατό του. Όμως χρειάστηκε εγχείριση και θεραπείες και ήταν αδύνατο το νέο να παραμείνει κρυφό.
Στις 7 Οκτωβρίου του 2012 και ενώ η υγεία του φαινόταν να πηγαίνει αρκετά καλά κέρδισε τον αντίπαλό του, Ενρίκε Καπρίλες και εξασφάλισε και νέα θητεία.
Γρήγορα όμως αναγκάστηκε να μπει και πάλι στο νοσοκομείο. Νοσηλεύθηκε για δυο και πλέον μήνες στην Κούβα, ενώ πριν από μερικές ημέρες ανακοινώθηκε αιφνιδιαστικά ότι επέστρεψε στη Βενεζουέλα.
Λίγες ώρες πριν το θάνατό του, η κυβέρνηση της Βενεζουέλας είχε ανακοινώσει ότι ο πρόεδρος Τσάβες υπέστη νέα λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος και ότι η κατάσταση της υγείας του είναι ιδιαίτερα σοβαρή.

Τρίτη, 5 Μαρτίου 2013

Φωτογραφίες από αρχαίο πολιτισμό στη Σελήνη δημοσίευσε πρώην στέλεχος της NASA



Ο πρώην διευθυντής του τμήματος ελέγχου δεδομένων και φωτογραφιών στο εργαστήριο επεξεργασίας σεληνιακών φωτογραφιών της ΝΑΣΑ, Κεν Τζόνστον, που ήταν υπεύθυνος στη διάρκεια του επανδρωμένου σεληνιακού προγράμματος Απόλλων, αποκάλυψε συγκλονιστικά ευρήματα.


Ο εξειδικευμένος αυτός επιστήμονας αποκάλυψε ότι οι Αμερικανοί αστροναύτες βρήκαν
απαρχαιωμένα μηχανήματα άγνωστης προέλευσης στο έδαφος της Σελήνης.
Εντόπισαν ακόμη κάποιο μηχάνημα τεχνολογίας ελέγχου της βαρύτητας. Και δεν ήταν μόνον αυτά που βρήκαν όταν προσεληνώθηκαν. Οι αστροναύτες φωτογράφισαν τα αντικείμενα αλλά η ΝΑΣΑ διέταξε τον Τζόνστον να καταστρέψει αμέσως τις φωτογραφίες. Ο Τζόνστον όμως δεν ακολούθησε τις οδηγίες. Στα δημοσιεύματά του ο πρώην διευθυντής ανέφερε πως η αμερικανική κυβέρνηση κρατούσε τις πληροφορίες αυτές μυστικές για σαράντα χρόνια.
Οι αποκαλύψεις αυτές του Τζόνστον που αρχίζουν από την εποχή του προγράμματος Απόλλων, παρουσιάστηκαν πρόσφατα σε ένα νέο βιβλίο που τιτλοφορείται «Σκοτεινή Αποστολή: η μυστική ιστορία της ΝΑΣΑ», (Dark Mission: the Secret History of NASA). Το βιβλίο αυτό συνυπογράφεται και από τον πρώην σύμβουλο της ΝΑΣΑ Ρίτζαρντ Χώγκλαντ καθώς και τον Μάικ Μπάρα που είναι σύμβουλος αεροδιαστημικής εφαρμοσμένης μηχανικής.
Όπως έγινε γνωστό ο διευθυντής του διαστημικού προγράμματος Κέι Φερράρι (JPL Director of the SSA Program) έπειτα από τηλεφωνική επικοινωνία που είχε την περασμένη εβδομάδα με τον Τζόνστον, με αφορμή την έκδοση του βιβλίου, του ζήτησε να παραιτηθεί από τη θέση που κατείχε στο διαστημικό πρόγραμμα. Ο λόγος ήταν ότι επικρινόταν η ΝΑΣΑ.
Ο Τζόνστον αρνήθηκε να παραιτηθεί και δήλωσε πως προστατεύεται από το νόμο για την ελευθερία του λόγου. Παρόλα αυτά ο Φερράρι τον έβγαλε, αυτήν την εβδομάδα, από το διαστημικό πρόγραμμα της ΝΑΣΑ, δίχως να δικαιολογήσει την απόφασή του αυτή.
Πάντως, οι χαμηλής ανάλυσης φωτογραφίες που περιέχονται στο αναφερόμενο βιβλίο απεικονίζουν κατεστραμμένα κτίρια με τεράστιους θόλους κατασκευασμένα από ύαλο καθώς και λίθινοι πύργοι που φαίνονται να «κάθονται» στον αέρα. «Δεν έχω τίποτε πια να χάσω. Είμαι σε διένεξη με τη ΝΑΣΑ και βρίσκομαι εν θερμώ» είπε ο Κεν Τζόνστον.
Η ΝΑΣΑ πιστεύει πως ο αρχαίος πολιτισμός που βρέθηκε στη Σελήνη δεν είναι σοβαρός. Πάντως οι συγγραφείς του βιβλίου υποστηρίζουν πως ο Πρόεδρος Τζον Φ. Κέννεντυ, που προώθησε τη διαστημική προσέγγιση με τη Σοβιετική Ενωση σκόπευε, πραγματικά, να μοιραστεί τις εξωγήινες τεχνολογίες με τη Μόσχα.
Μάλιστα σε μια ομιλία του στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών το Σεπτέμβριο του 1963, ο Κέννεντυ έκανε μια πρόταση στην ΕΣΣΔ να οργανώσουν κοινή αποστολή στο φεγγάρι.
Ο Ρίτσαρντ Χώγκλαντ δήλωσε ότι το ενδιαφέρον, τελευταία, της Ουάσιγκτον για την εξερεύνηση του φεγγαριού, είναι βασισμένο στα σεληνιακά συμπεράσματα που αξιολογούνται εδώ και σαράντα χρόνια. Εξάλλου, η Ρωσία, η Κίνα, η Ιαπωνία, ακόμη και η Ινδία έχουν δηλώσει δημόσια τα σχέδιά τους να εργαστούν για την εξερεύνηση της Σελήνης.